چه ماجرای عجیبی است این تپیدن دل

 و اهل عشق چه رسواست بین آدم ها

 چه می شود همه از جنس آسمان باشیم

 طلوع عشق چه زیباست بین آدم ها

 و کاش صبح ببینیم که باز مثل قدیم،

 نیاز و مهر و تمناست بین آدم ها

 بهار کردن دل ها چه کار دشواریست

 و عمر شوق چه کوتاست بین آدم ها

آی آدم ها....

*********
پ.ن: 
 1. بیست و دومین نمایشگاه بین المللی کتاب خراسان رضوی فردا (دوم آبان)به پایان می رسد در حالی که....
چیزی که به شدت برام سواله اینه که فرهنگ و ارشاد برای فروش کدام فرهنگ 40درصد تخفیف می دهد؟!
کاش نظارتی هم در کار بود که این همه ناشر و مؤ سسه و .... چه به خورد مردم می دهند!

در بخش  کودک ونوجوان که بیشتر از کتاب، انواع و اقسام بازی های سالم(بر وزن ناسالم) موج می زند! بماند که کتاب ها هم چندان تعریفی نداره..

بخش ناشران عمومی هم که از هفت دولت آزاد است!
مردان مریخی، زنان ونوسی، فال، انواع و اقسام رمان ها، گنج های معنوی، پیام زردتشت، باربی(اون هم از نوع گویا)، آموزش یوگا، سیندرلا، فرزند پسر می خواهید یا دختر؟، روابط زن و شوهر، چگونه یک شبه پولدار شوید، چگونه جوان بمانید؟، چگونه...... پای ثابت همه غرفه ها هستن و تنها چیزی که در هر غرفه متفاوت میشه، نام مؤسسه انتشاراتی هست!

گمان نمی کنم اگه پائولو کوییلو، برایان تریسی، آنتونی رابینز، جبران خلیل جبران و .... در کشور خودشون نمایشگاهی برپا می کردند تا این حد مورد استقبال واقع می شد که در ایران شده!!!

جز چند غرفه انگشت شمار اون هم در بخش دانشگاهی، غرفه های دیگه هیچ حرف تازه ای برای گفتن نداشتن و با اینکه طی دو روز، بیش از ده ساعت وقت گذاشتم تا بلکه یه چیز جدید و ارزشمند ببینم اما نتیجه ای نداشت و همش تکرار و تکرار و تکرار....

آیا جز این بود که این نمایشگاه فرصتی استثنایی رو برای عرضه بسیاری کتاب ها، نرم افزارها و بازی ها فراهم کرد تا اگر در حالت عادی هم مخاطب در بازار به سراغشون نمی رفت، حالا به صورت مجمتمع اون هم با تخفیف! تشویق به خرید این ها میشه!

اکثر غرفه داران هم که مثلا خانوم بودن، عُرضه ای جز عَرضه خودشون نداشتن و مخصوصا بخش ناشران عمومی به نوعی شده بود سالن مد و آرایش و عرضه بانوان!
اون از نمایشگاه قرآن و اینم از کتاب که جزو فرهنگی ترین نمایشگاه ها هستن! خدا به داد غیر فرهنگی هاش برسه!   

۲. مشهد؛ شهر شهادت، همه شور و عشق بود امروز؛ معطر از حضور ملکوتی سبکبالان عاشق....

خسته از مسیر تکراری هر روزم به حوزه(جز وسط راه که به حرم می رسه) تصمیم گرفتم یه مقدار از مسیرو پیاده برم... صبح آخرین روز ماه مهر بود و شاید مثل روزای دیگه...

اما یه چند قدمی که رفتم بوی عطری شنیدم که روزای دیگه نبود.... راه رو بسته بودن و باید تا خود حوزه رو پیاده می رفتم... چشمم به بنرها و پوسترها که افتاد یادم اومد تشییع جنازه سردار امروز هست... به مکان شروع مراسم که نزدیک تر می شدم، نوای دلنشینی از زمان جنگ دلمو با خودش برد طوری که تمام راه اشک می ریختم و آرزو داشتم کاش می شد تو مراسم شرکت کنم....

وارد حوزه که شدم از پراکندگی بچه ها مشخص بود استاد نیومده؛ بعد از ده دقیقه این حدس به یقین تبدیل شد و از خدا خواسته به سرعت خودمو به محل آغاز مراسم یعنی مسجد بناها رسوندم....

مراسم که شروع شد فهمیدم این مسجد در زمان جنگ، محل اعزام نیروها به جبهه بوده و به قول امام جمعه محترم، سکوی پرش شهدا؛

امروز هم بعد بیست سال دوباره به یاد اون روزها همه اعم از پیرو و جوون، کوچک و بزرگ، کاسب و استاد دانشگاه و دانشجو و طلبه و ..... اومده بودن تا پرستوی دیگه ای رو تا بهشت بدرقه کنن.....

خیلی وقت بود چنین عطری تو شهر نپیچیده بود، یادمه آخرین باری که تو مراسم تشیع شهدا بودم، سال 85 بود که همه نهادها دست به یکی کرده و در اوج ناباوری مردم اعلام کردن این آخرین کاروان شهدای مشهد  از دفاع مقدس هست! پس قدر بدونید که دیگه چنین فرصتی پیش نخواهد اومد...غافل از اینکه شهدا هنوز هم هستن تا به یادمون بیارن که واسه روزمرگی به این دنیا نیومدیم و متعلق به دیار دیگه ای هستیم....

و بعد اون روز دیگه مشهد، جز شهدای شیمیایی که یکی پس از دیگری پرپر می شدن، لاله ای ندیده بود تا امروز............

به قول حاج آفا صدیقی، عدو شود سبب خیر اگر خدا خواهد! به لطف خدا این حادثه باعث تعمیق وحدت شیعه و سنی شد طوری که نه تنها سران اهل سنت سیستان که جمعی از سران قبایل اهل سنت خراسان هم تو این مراسم شرکت داشتن....

از دلتنگی نفسم بالا نمی اومد...، خیلی به حال شهید شوشتری غبطه می خوردم هم شهید جبهه فرهنگی بود و هم نظامی و ...، خوشا به حالش که با شهادت به پابوس مولای غرببش اومد اونم تو ایام ولادتشون؛ به نظرم شهادت، عیدی میلاد آقا به سردار شوشتری بود ..... خدایا میشه یه روزم ما رو به عنوان شهید، دور ضریح آقا طواف بدن؟

 ببین تنهای تنها مانده ام من یابن زهرا(س)

شهیدان رفتن و جا مانده ام من یابن زهرا(س)

بنیانگذار «کنگره سرداران و 23 هزار شهید استان خراسان»، (سردار شوشتری)بالاخره خودشو به قافله سرداران رسوند و 22 سردار، شدن 23 سردار؛ همپای 23 هزار شهید! حالا نهم آبان، این کنگره در حالی برگزار میشه که بنیانگذارش خودش جزو شهداست...

                                                                  طوبی لکم و حسن مأب....

                                                                                اللهم ارزقنا توفیق شهادة فی سبیلک...

***************************************

تصویر/تشییع پیکر شهدای حادثه تروریستی سیستان در مشهد

رسا در نمایشگاه مطبوعات

دو پرستو در آشیانه