* چگونه براي درمان به خارج اعزام شديد؟
از طرف مسئولين هيچ كمكي نشد و چون در آن زمان پيمانكار شركت نفت هم بودم وضع مالي خوبي داشتم و با فروختن املاك و ماشين هايي كه داشتم و همچنين ملك پدري همسرم هزينه درمان خارج از كشور كه 450 ميليون تومان شد را فراهم كردم كه پس از بازگشت به ما گفتند با ارائه فاكتورهاي بيمارستان مي توانيم پول خود را دريافت كنيم ولي متاسفانه تاكنون اقدامي صورت نگرفته ومسئولين بنياد شهيد مي گويند بودجه نداريم .
متاسفانه جو جامعه بگونه اي شده است كه جانبازان را به چشم يك مستحق ، حقير و بيمار مسري نگاه مي كنند در حالي كه درخارج از كشور جانبازان از ارج و قرب خاصي برخوردارند.

* اين احساس چگونه به شما دست داد كه به عنوان بيمار مسري به شما نگاه مي كنند؟
با دو تا از مسئولين قرار بود ملاقات كنيم دوست داشتم آنان را در آغوش بگيريم و بوي امام را از بدن آنان استشمام نمايم ولي يكي از آنها اصلا راهمان نداد و ديگري نگذاشت كه نزديكش شويم و لااقل دستش را در دست خود بفشاريم و اين رفتار و ديد حقارت آميز دردآورتر از مجروحيتمان بود.

* آيا هنگامي كه براي مداوا در خارج بوديد خاطره خاصي داريد؟
در سنگاپور شخصي به پيامبر اسلام توهين كرد و قرآني كه دستش بود به زمين انداخت و با پا روي آن رفت من از خود بي خود شدم مرغي را براي نهار آماده كرده بودم كه چاقو بين آن گير كرده بود برداشتيم و بر سرش شد . ماموران مرا بازداشت كردند . از آن جا به «آی سی یو» حضرت كوبيدم كه راهي آيت الله هاشمي رفسنجاني پيغام دادم و ايشان بلافاصله دستور دادند با رئيس پليس سنگاپور تلفني تماس بگيرند و خواهان آزادي من شوند.جالب است كه مسلمانان سنگاپور بعد از شنيدن اين خبر به طرفداري از من برخاستند و عليه شخص اهانت كننده اقامه دعوي كردند و من در اين جا از آيت الله هاشمي تشكر و قدرداني مي كنم .

* فرزندان شما از لحاظ تحصيلي در چه سطحي هستند؟
دو دختر و يكي از پسرانم در رشته پزشكي تحصيل مي كنند كه يكي از دخترانم به خاطر پرستاري از من تحصيلش را رها كرد و پسر ديگرم در رشته هوش بري تحصيل مي كند و مابقي بچه هايم محصل مي باشند.

*در پايان آيا حرف خاصي داريد؟
اولا از آقاياني كه متولي امور جانبازان مي باشند گلايه مندم كه در اين سالها حتي يكبار هم به خانواده ام سركشي نكردند فقط دوسه بار آقاي فروزنده رئيس بنياد جانبازان با من تلفني صحبت كرد .
دوم : مسئولين با چشم حقارت و انسانهاي محتاج كه بيماري مسري دارند به ما نگاه نكنند.
سوم : براي چندمين بار تقاضاي ديدار با رهبر معظم انقلاب و رياست محترم جمهوري را دارم اميد است توفيق حاصل شود. انشاالله ...

و جمله آخر : مسئولين بنياد شهيد كه متولي رسيدگي به جانبازان هستند در انجام وظيفه خود كوتاهي مي كنند، من تا اين ساعت يك ريال هم به عنوان حقوق و مزايا از آنان دريافت نكرده ام ولي طبق قانون مزاياي براي ما مشخص شده كه من و خانواده ام را از آن محروم مي كنند به عنوان مثال همين فاكتور بيمارستان كه اين مخارج برعهده بنياد مي باشد كه من با هزينه شخصي در پي درمان خود بوده ام و همين امر باعث فلج شدن زندگي ام شده است، بچه هايم جايي براي درس خواندن ندارند، مي گويند برو از بيمه بگير، بيمه مي گويد من ديگر با بنياد قرارداد ندارم، اعتراض مي كنم ، مي گويند درست مي شود، كي خدا مي داند، مي گويند حقوق عقب افتاده شما از سال 64 تا حالا را برمبناي ماهي 3500 تومان حساب مي كنيم، آيا اين انصاف است ؛ 450 ميليون تومان پولي كه من از سال 64 تا حالا خرج كرده ام آيا همان ارزش را دارد كه با من اين طور برخورد مي كنند ، البته خداي ناكرده دنبال چيزي بيشتر از حق خودم كه خرج كردم نيستم ، نامه مي نويسم آن را به دست مسئولين نمي دهند و الان مدت شش ماه است كه دوباره در بيمارستان بستري هستم و حالم رو به وخامت است، فشار بيماري از يك طرف و بي توجهي آقايان از طرفي ديگر روحيه خود و خانواده ام را تخريب كرده است . ديگر نمي دانم چه كنم . اميد است كه فرجي شود.
آيت الله هاشمي رفسنجاني نامه اي براي رئيس بنياد شهيد وقت نوشتند كه هزينه درمان مرا براي اعزام به خارج از كشور تامين كنند. ولي مسئول مربوطه گفت : «چون دكترها شما را جواب كرده اند نمي توانيم پول بيت المال را داخل جوي آب بريزيم !» كه اين حرف خيلي برايم سخت آمد كه به لطف خدا پيش بيني دكترها درست نبود و اكنون در خدمت شما هستم.

  مسئولين با چشم حقارت و انسانهاي محتاج كه بيماري مسري دارند به جانبازان نگاه نكنند ...

ياد عاشقاني بخير كه در كوچه هاي عشق خرامان خرامان مي رفتند تاهمراه ساربان خود را به مقصد موعود برسانند و يادت باشد ماندن امروز تو ، از رفتن ديروز او بود ...