تبليغاتX
هر بودنی نشانه حضور نیست؛ بسا خیل حاضرانی که وجودشان انعکاسی از عدم است! ... به یاد آن غائبم که با حضوری غائبانه، خاطره اش صمیمانه به دل نشسته است به رنگ انتظار
به رنگ انتظار
از زمین دل برگیر که به کس دل ندهد؛با من ای دوست بیا ...


همین حالا ...
 

        السلام علی المهدی؛

                                               الذی یملأ الأرض قسطاً و عدلاً کما ملئت ظلماً و جوراً

 

 

                             "رب أدخلنی مدخل صدق و أخرجنی مخرج صدق"

 

 بارالها!

         شاهدی که

                          بهترین ایام زندگی ام؛ جوانی ام را

                                                                           در راه

                                                                                  کسب معرفت و شناخت دینت می گذارم

 

                                                 و

            نیک می دانم که این نیز توفیق و عنایتی است از جانب ذات اقدست؛

 

  پس الهی!

  در این راه پر فراز و نشیب بهترین یار و همراهم باش

                                                                          و

                                                                  لحظه ای مرا به "من" وامگذار

 

          خدایا!

                      آمده ام تا برسم ....

                  

                                                          همین حالا ....

                                                                          همین حالا ...

                                                                                                همین حالا ...

 

   یا رب!

                 لک و الیــــــــک ..

    پس؛

              بفضلـــــــــک؛

                                     خــــذ  بیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدی ...

 

 

                                                 "  آمیــــــــــــــــــــن "

 

 

|+| نوشته شده توسط zahra در جمعه سی و یکم شهریور 1385 ساعت 20:30 | سلام بر مهدی (عج)



؟؟؟ ...
 

         نظر شما چیه؟

 

                       در مورد این محدوده ای که تو عکس مشخص شده؟!

 

                    

 

                                                       *****************

سلام

با تشکر از همه دوستانی که محبت کردن و نظر( هرچند نادرست ) دادن ....

و عذرخواهی بابت تأخیرم ...... خیلی درگیر بوده و هستم ....

 این عکس با نود درجه چرخش، نیمرخ انسان در حال ذکر گفتنه....!

 دیگه بقیش با خودم و خودتون .....!

 

 

                      ** انا سخرنا الجبال معه يسبحن بالعشي **

                   ما کوهها را با او مسخر کرديم تا خدا را شب وروز تسبيح و ستايش کنند

                       سوره مبارکه ص آيه 18

 

                                               تو اما ای دل غافل چه کردی؟!!!

 

 

 

|+| نوشته شده توسط zahra در سه شنبه بیست و هشتم شهریور 1385 ساعت 20:5 | سلام بر مهدی (عج)



مشق شب ...!

 

 

 

 

  

 

 

 

مشق شب ...!

 

روز چهارشنبه ( ۲۲/۶/ ۸۵) واسه شرکت تو همایش " تاچشمه رضوان"، داشتم می رفتم حرم .....

 

 

                                    یا ثامن الحجج ادرکنا ...

  

تو مسیر ( یکی از خیابان های منتهی به حرم مطهر)، پارچه نوشته هایی از روابط عمومی آستان قدس، توجهم رو جلب کرد......

 

جلوتر که می رفتم همینطورادامه داشت تا خود ورودی حرم مطهر....!

 

رو این پرده ها نوشته شده بود:

" حفظ حجاب اسلامی در محدوده اماکن متبرکه الزامی است "

 

 

 بنفسی انت با ضامن آهو...

 

البته چند وقت پیش هم تو یکی از ایستگاه های اتوبوس که باز منتهی به حرم بود، یه پارچه نوشته زردرنگ  از طرف سپاه دیده بودم که همین رعایت حجاب رو تذکر می داد.... ولی فقط یکی و همونجا ......

 

اما حالا مشابه اون، به صورت رسمی و برنامه ریزی شده از طرف آستان قدس .... تو همه مسیرهای منتهی به حرم مطهر...؟!!!

 

یادمه اولین بارکه پرده سپاه رو دیدم، خب از اینکه بالاخره یه جایی پیدا شد که به این وضع ( حالا به هر طریقی) اعتراض کنه، خوشحال شدم ........

 

اما بار دوم که این نوشته رو دیدم انگاری اولین باره می بینم......... بدجوری جاخوردم ....... یه تلنگر  حسابی که امروز با دیدن پارچه نوشته های آستان قدس، دوباره تو ذهنم مرور شد .....

اونم این بود که:  خدایا کارمون به کجا کشیده که تو مملکت امام زمان(عج)، تو مشهدالرضا(ع) ، تا خود درب ورودی حرم مطهر باید پارچه نوشته نصب بشه که حداقل تو این محدوده حریم مطهر، حجابتون رو رعایت بفرمایید.....؟!!!

  

                   

   

 نا خودآگاه تو ذهنم یه مقایسه کردم بین روزایی که ( طبق خوانده ها و شنیده ها) مردم التماس می کردن و حتی واسه داشتن حجاب از جونشون هم می گذشتن  و دولت وقت نمی ذاشت و .....

 

 و امروز که دولت از خداشه حجاب رعایت بشه  ولی یه عده که به تعبیر یکی از فضلا*، "مشق شب مونده ما " هستن، حتی تو اماکن متبرکه هم این مهم  رو رعایت نمی کنن و ....

 

خدایا کجا رفته غیرت شیعه؟! یا بهتر بگم کو شیعه واقعی که غیرتی بشه؟؟!!!

 

چرا وقتی به آقا سلام میدیم، می گیم: " اشهد انک تری مکانی و تشهد مقامی و ترد سلامی و .... "  لساناً ، بر زنده و شاهد بودن ائمه(ع) گواهی میدیم ولی در عمل خیلی راحت هر کاری دلمون می خواد انجام میدیم و  عملاً  گفته هامون رو انکار می کنیم؟!!! و باعث رنجش خاطر این بزرگواران میشیم؟! 

  

                                          شکسته بالتر ازمن میان مرغان نیست / دلم خوش است که نامم کبوتر حرم است

 

 چرا این همه تضاد ...؟! تا کی میخوایم ادامه بدیم و از امورات دین فقط به ظاهرشون اکتفا کنیم و ......

 

اون وقت میریم می شینیم (اول و دوم و سوم خودم بعد ...) تو دعای ندبه و توسل و کمیل و..... فریادمون تا هفت آسمون هم بلند میشه و از عالم و آدم طلبکار که آقا چرا نمیای؟!

نمی دونم چرا واسه یه بارم که شده از خودمون نمی پرسیم که واسه اومدن آقا چی کار کردیم؟!  خودمون رو ساختیم یا جامعمون رو یا .....  

 

  آخه آقا رو دعوت می کنیم که بیان چی رو ببینن؟! 

 

باور کنین نمی خوام آیه یأس بخونم ولی فکر می کنم وقتش رسیده که (رسیده که چه عرض کنم، خیلی هم گذشته...) به جای این همه حرف و شعار و ادعا ..... یه خورده هم عمل کنیم؟ ...... و در  گفته آن پیر فرزانه، خمینی کبیر(قدس سره ) که :

 

« عالم محضر خداست؛ در محضر خدا معصیت نکنید » ،

                                                                                   قدری بیشتر تأمل کنیم؟...

 

 

 

 

*** یک چشم به هم زدن غافل از آن شاه نباشیم ***

 

 

 

          

                        

 

 * به عقیده این عالم برجسته؛ "حضور چنین افرادی در جامعه، نشونه اینه که ما به وظیفمون آنطور که باید عمل نکردیم .... و به عبارتی مشق شبمون ناتموم گذاشتیم ...!

 

وقتی به نیازهای روحی و روانی این افراد (اعم از ذکور و اناث)  تو محیط خانواده و دوستان و دانشگاه و .... پاسخ داده نمی شه و عملاً  با بی توجهی روبرو میشن نباید بیش از این هم ازشون انتظار داشته باشیم......متاسفانه اونچه که در جامعه امروز از بدحجابی گرفته تا اشکال مختلف نا هنجاری های اجتماعی و .....، شاهدش هستیم، نتیجه برخورد و عملکرد نادرست یا ناقص خود ماست...."

 

   خداییش خوب که نگاه می کنم  به این عالم بزرگوار حق میدم و از خودم شرمنده میشم ........

ولی در عین حال این به اون معنا نیست که خود این افراد هیچ تقصیری تو این مسأله ندارن و کاملا مبرا هستن و هر روز به تعدادشون افزوده بشه؟!!!  که به فرموده رسول اکرم(ص):

 

" کلکم راع و کلکم مسئول عن رعیته "

 

 

 

 

 : اگه خواهران محترمی که بدجابی میکنن، گوهر وجودشون رو شناخته بودن به ارزش وجودیشون پی برده بودن، هیچ وقت اونو به این راحتی به حراج نمی گذاشتن و این گوهر گرانبها رو به رایگان از کف نمی دادن ...

 

بالاتر از اون اگه همه ما می دونستیم ( که می دونیم!) و با تقویت گیرنده هامون فقط یه لحظه تصور می کردیم که با رفتار نادرستمون قلب کی رو می شکنیم و چشای کی رو غرق اشک می کنیم، هرگز به خودمون اجازه نمی دادیم حتی فکر اون عمل نادرست به ذهنمون خطور کنه؛ چه برسه به انجامش ...

 

 

شاید که نگاهی کند آگاه نباشیم ... 

 

 ما در این دهر غریبیم ... 

  

این ماه شعبان هم یکی از فرصتای قشنگ تقویت گیرنده های دلمونه .....

واسه دریافت این پیام های هشدار ....

امید که گیرنده های خوبی باشیم

 

 

 

خدا همه ما رو به راه راست هدایت کنه انشاء الله ....

 

 

 

***********************

 

پ.ن :  زیر باران باید رفت ....             

  

   زیر باران باید رفت ...

     

 امروز بالاخره بارون رحمتش باریدن گرفت ....            

 

                                              چشمها را باید شست جور دیگر باید دید ...

    الحمدلله ...

 

 

 

     در همین زمینه:

 

 

|+| نوشته شده توسط zahra در جمعه بیست و چهارم شهریور 1385 ساعت 6:42 | سلام بر مهدی (عج)



خدا با ما چه کرد؟ ما با خداچه کردیم؟!

 

بسم رب المهدی

 

 السلام علیک ایها الامام الغریب ؛ المهدی المنتظر

 بنفسی انت یا مولای

 

از سرا پرده غیبت خبری باز فرست که خبر یافتگان بی خبرانند هنوز ...

از سرا پرده غیبت خبری باز فرست که خبر یافتگان بی خبرانند هنوز ...


خدا با ما چه کرد؟ ما با خداچه کردیم؟!

 

شما به عهد خود وفا کنید ما هم به عهد خود وفا می کنیم....

 

این بزرگترین لطف خدا در حق بشر بود که انسان را را بدون راهنما و سرگردان، به حال خود رها نکرد و اگر بشر صدها سال است که در وادی سرگردانی و حیرت قدم بر میدارد، نتیجه اعمال و بی اعتنایی های  خود او به راهنمایان الهی است ....

در حالی که اگر چنین نمی کرد، و به اهل بیت عصمت و طهارت(ع) که خود را از مقام عرش نشینی، به گروه خاکیان تنزل دادند، توجه می نمود، امروزه حالی جز این داشت و  هرگز گره کور و ناراحتی در میان بشر دیده نمی شد ....

 چرا باید انسان اینقدر سست و بی رمق  و بی غیرت باشد  و بگذارد دشمن، عزیزترین خلق خدا را در  چنگال ستم خود اسیر نماید و 11 امام یکی پس از دیگری کشته و  زندانی و مسموم شوند و بشر هیچ تکانی نخورد؟!!!

ناله بیدار دلان از سستی و بی همتی ما انسان هاست که همه  و همه به جز اندکی قیام نکردند و اسلام را یاری ننمودند....

به جز اندکی اکثریت مردم بیعت خود را با ولایت خاندان عصمت و طهارت شکستند ...

به جز اندکی بقیه مردم فرمایشات رسول خدا را  جدی نگرفتند...

به جز اندکی هیچ کس اجر رسالت آن حضرت را که محبت  و مودت به ذی القربی پیامبر(ص) یعنی فاطمه(س)  و اهل بیت ان حضرت بود، ادا نکرد.

به جز اندکی هیچ کس کلام شریف و متواتر بین مسلمانان از رسول خدا(ص)، یعنی حدیث ثقلین را عمل نکردند و آنقدر بی توجهی به اهل بیت(ع) ادامه یافت تا آن که هر کسی غیر از عترت _ که تنها آنها حق تفسیر قرآن را داشتند_  همه و همه در آیات کتاب خدا نظر دادند و حرف زدند و عترت را خانه نشین کردند و همه تعهداتی را که با خدا و رسولش داشتند، به فراموشی سپردند و دوستان جز اندکی  تماشاچیان ظلم به خاندان عترت شدند!

 

به جز اندکی که به تعداد انگشتاندست هم نبودند، همه مردم وقتی خطبه حضرت زهرا(س) را شنیدند و احتجاجات آن سرور  دو عالم را نظاره کردند، باز  هم دوست و دشمن را با یک چشم نگاه کردند و  گوساله سامری و بعد هم سامری در میان امت علم شد و شرک، جایتوحید را گرفت و علی خانه نشین شد.

به جز اندکی همه در برابر جداسازی قرآن و عترت از یکیدیگر، در زندگی مردم، که رمز سعادت و خوشبختی بشریت بود، سکوت کردند و گذاشتند جمله " حسبنا کتاب الله" بر مردم حاکم گردد.

 

نو بهار دلم می رسی پس کی؟

به جز اندکی، از دوستان که توقع اطاعت و امتثال اوامر  رسول خدا(ص) می رفت، چیزی جز عدم امتثال دیده نشد و لذا امت نادان اصرار بر دشمنی با امیرالمؤمنین(ع) و فرزندانش کردند و بر قطع نسل و رحم او یکپارچه شدند.

امت نادان هر کسی را که از اهل بیت(ع) یافتند، تحقیر کرده و بسیاری را کشتند و  هر کس را که نتوانستند، تبعید یا اسیر کردند و همه این مصائب را یکجا به عنوان اجر رسالت، پرداخت نمودند...!

و دیگر قلم شرم نمود از ان که سستی های ابناء بشر را در برابر حق و عدالت باز گوید و کمر خم کرد  و سر در گریبان فرو برد و ندای:

« این بقیة الله التی لا تخلو من العترة الهادیة »

را سر داد و دیگر سر بلند نکرد تا او بیاید و سیاهی ها را بشوید ....

 

امید که  نگذاریم تاریخ باز هم تکرار شود و .....

 

 

***خدایا از تو غیرتی همچون مولایمان ابالفضل العباس می خواهیم تا غم را در چهره  امام

 زمانمان نبینیم...***

 


   پیام دکتراحمدی نژاد در نیمه شعبان ۸۴ :

 دولت منتخب شما با افتخار اعلام می کند که از راه برنامه ریزی در مسیر انتظار، بر ان است تا ایران اسلامی را به کشور "تراز امام عصر(عج)" مبدل کند؛ آنگونه که مردم  رشد حکومت عدل مهدوی را در سایه سار ولایت و زعامت فرزند رسول الله(ص) و نائب ماما زمان(عج) تجربه کنند. واین مهم میسر نمی شود جز از ان طریق که نظام برنامه ریزی کشور، مبتنی بر قواعد عصر انتظار، تدوین تنظیم و اجرا شود...

                                                                              

 اصل دولت من بر مبنای مردم است و من تردید ندارم، بدون شک مردم عزیز جمهوری اسلامی و به ویزه جوانان که رکن اصلی حکومت امام زمان(عج) هستند، به دنبال زمینه سازی ظهور بوده و دولت نیز به پشتوانه مردم، به این امر مهم خواهد پرداخت تا انشاء الله در اینده نزدیک شاهد ظهور امام زمان(عج) باشیم.

 

 گفتم که روی ماهت از من چرا نهان است؟

گفتا تو خود حجابی ورنه رخم عیان است ...

 

 

و سخن آخر اینکه:

سعی کنید امام زمان معمار زندگی شما باشند و زندگی شما را آن طور که خدا فرموده،

بسازند

 

و یادمان نرود که:

انتظار در مبارزه است ...

 

 دعایم کن مولا از حجاب غفلت برون آیم و حضورت را دریابم ... 

 

 

     در همین زمینه:

 

 

 

|+| نوشته شده توسط zahra در جمعه هفدهم شهریور 1385 ساعت 19:59 | سلام بر مهدی (عج)



و کاوه هنوز زنده است ...

و کاوه هنوز زنده است ...


به بهانه سالروز عروج عارفانه سردار رشید اسلام؛ شیر بیشه

 کردستان؛ حاج محمود کاوه

 

فاتح کردستان؛ فرمانده لشکر ویژه شهدا؛ سردار حاج محمود کاوه

او که به گفته همرزمانش فرمانده قلبها بود و همچون مرادش خمینی

کبیر، بر قلبها حکومت می کرد نه بر جسم ها

 

 

"حقیقتاً اهل خودسازی بود؛ هم خودسازی معنوی و هم اخلاقی و تقوایی و هم خودسازی رزمی.

تیپ ویژه شهدا که ایشان فرماندهی آن را به عهده داشتند، یکی از واحدهای کارآمد ما محسوب

 می شد. خود او هم در عملیات های گوناگون شرکت داشت و کارآزموده میدان جنگ شده بود.

محمود شاگرد ما بود حالا استاد ما شد."

 

                                                            مقام معظم رهبری( مدظله العالی)

 

        در همین زمینه:

 

 

 

|+| نوشته شده توسط zahra در شنبه یازدهم شهریور 1385 ساعت 7:47 | سلام بر مهدی (عج)



به یاد آن سفر کرده ...

 

امروز ۹ شهریور ۱۳۸۵؛ ۶ شعبان المعظم ۱۴۲۷؛ ۳۱ آگوست ۲۰۰۶؛

 

۲۸ سال گذشت از ربوده شدن امام موسی صدر

 

امام موسی صدر / بنیانگذار مجلس شیعیان لبنان

 

با اينكه او يك ايراني بود ولي جاي جاي لبنان، او را مي‌شناسد. از شيعه و سنّي گرفته تا مسيحي و دروزي، از وي به بزرگي و طهارت نفس ياد مي‌كنند، تو گويي هر چه صفت پاك بوده از جدّش رسول خدا (ص) گرفته است. تواضع و فروتني، صبر و پايداري، اخلاص و صفا، همّت و پشتكار، دليري و مردانگي، رحمت و عطوفت، بصيرت و انديشه نافذ، سعه صدر و گشاده رويي، تحمّل مخالفان و بلكه نيكي و خدمت به آنان، و... اينها، تنها بخشي از ويژگي‌هاي ذاتي امام موسي صدر بود كه براي هريك از آنها، صدها نمونه رفتاري و خاطرات بياد ماندني برجا مانده است.



عامل سربلندي و اقتدار شيعه


در واقع بايد اذعان نمود، شيعه و سربلندي امروز او در لبنان، مرهون تلاش و جنبش اوست و مقاومت مبارك اسلامي لبنان به رهبري قائد برجسته عربي ـ سيد حسن نصرالله ـ كه در اوج عزّت و اقتدار تاريخي خويش به سر مي‌برد، در امتداد حركت اصولي و زيركانه اوست.
امروز كيست كه نداند پايه گذاري حركت جنبش محرومان در لبنان كه به «حركت امل» موسوم است ـ و در ادامه آن، زايش و شكوفايي شجره طيبه حزب الله و گردانهاي مقاومت در آن ديار ـ حاصل نگاه نافذ و دور انديشي كم نظير او و جمعي از ياران و همراهانش به ويژه مرحوم شهيد دكتر چمران است.




بنيانگذار مجلس شيعيان لبنان


جايگاه والاي او در مسئوليت خطير و نوپاي رياست مجلس شيعيان لبنان ـ به عنوان مؤسس و پايه‌گذار آن در دوره‌اي كه ديگر اقوام و مذاهب داراي مجالس رسمي بودند ـ فرصت خدمت بي دريغ به شيعه و تقويت زمينه‌هاي مشاركت آنان در عرصه تصميم گيري سياسي كشور ـ همزمان با ايجاد همگرايي ميان رهبران مذاهب و اديان گوناگون در لبنان و نهادينه سازي روح همزيستي مسالمت آميز در ميان پيروان اديان در آن كشور ـ را فراهم ساخت.

 



انديشه فرا قومي و فراجناحي


اما او در اين جايگاه، كمترين ردّپايي از رياست طلبي، سودجويي، و فرصت طلبي هاي معمول در ميان رهبران ساير فرقه ها، برجاي نگذاشت. گفته‌ها و شنيده‌ها حاكي از آنست كه او نه تنها از اين فرصت، بهره گيري فرقه اي و يا شخصي نكرد كه به عكس، حمايت او از تمامي ايده‌ها و انديشه‌هاي متضادّ، زبانزد بود و چتر گذشت و بخشش او بر سر همگان از مخالفان مسيحي و سنّي وي ـ كه اندك هم نبودند ـ تا عالمان و بزرگان شيعه سايه افكن بود.
و اين در حالي است كه مرز مخالفت‌ها و دشمني‌ها با او، تا حدّ هتك حرمت، ترور شخصيت و حذف فيزيكي او پيش رفت.


 


گذشت، تحمّل و سعه صدر در برابر مخالفان


مرحوم آيت الله احمدي ميانجي از علما و اساتيد برجسته حوزه علميه قم در تجليل از امام موسي صدر و شهيد مظلوم آيت الله دكتر بهشتي، و در مقام بيان تشابه شخصيتي ميان آن دو بزرگوار مي‌فرمودند: در ميان بزرگان ما كساني به حقّ نزديكتر بودند كه حجم دشمني‌ها بر عليه آنان افزونتر بود.


امام صدر به رغم برخورداري از تمامي لوازم مقبوليت ومشروعيت و قدرت در كشور لبنان، هرگز مخالفان خود را به زندان نينداخت، نه تنها هرگز ميدان فعاليت آنان را محدود نساخت. نه تنها هرگز حرمت و كرامت آنان را مورد تعرض قرار نداد، و نه تنها هرگز مردم و دوستداران خود را عليه آنان تحريك نكرد، بلكه هر قدر دشمني آنها شدت مي‌يافت، مهر و محبتش به آنان فزوني مي‌يافت.




«كامل اسعد» آخرين زعيم فئوداليسم سنتي شيعه در لبنان از روز ورود امام صدر به آن كشور تا روز ربوده شدن در سال 1357 با تمام قوا عليه ايشان مبارزه كرد. موسي صدر در تظاهرات عظيم سالهاي 1345، 1349 و 1354 كه در شهرهاي صور، بيروت و بعلبك به راه افتاد، به راحتي مي‌توانست احساسات مردم را چنان بسيج كند تا با سردادن شعارهايي عليه اين عنصر، وي را براي هميشه به گوشه انزوا براند، اما او اگرچه در اين راه از شيطنت‌هاي اين شخص، رنج فراوان كشيد، ولي هرگز وي را سركوب نكرد و هيچگاه در صدد بيرون راندن وي از صحنه فعاليت برنيامد.



در انتخابات سال ۱۹۷۰ كه كامل اسعد با رأيي شكننده به پارلمان راه يافت، نه تنها شيعيان جنوب را از رأي دادن به اسعد منع نكرد، بلكه نمايندگان مسلمان و مسيحي پارلمان را نيز كه اغلب از دوستداران ايشان بودند، از انتخاب اسعد به رياست پارلمان برحذر نداشت .


نمونه اي ديگر از اين سعه صدر، و روح بلند را در برخورد ايشان با تلاش‌هاي تخريبي مرحوم شيخ حسين خطيب ـ رئيس اسبق محاكم شرع جعفري لبنان ـ مي‌بينيم. او در حالي همپاي ديگر مخالفان امام صدر براي كنار گذاشتن ايشان از رهبري طايفه شيعه تلاش نمود، كه امام، شخص سليمان فرنجيه رئيس جمهور وقت را جهت تمديد دوران رياست خطيب بر محاكم فوق الذكر، تحت فشار قرار داده بود. مرحوم خطيب سالها بعد در مناسبتي اظهار داشته بود: " هر قدر دشمني ما عليه اين مرد بيشتر گرديد، محبت ايشان به ما افزون تر شد".

 

 


سليمان فرنجيه رئيس جمهور اسبق لبنان به هنگام انتخابات سال ۱۳۵۴مجلس اعلاي اسلامي شيعيان، دشمني‌هاي خود عليه امام صدر را به اوج رساند و در تباني با زعماي فئودال، سفارتخانه‌هاي ايران و اسرائيل مجدانه تلاش كرد ‌تا از انتخابات مجدد امام صدر به رهبري طايفه شيعه جلوگيري كند . وقتي وي در روز پس از پيروزي قاطع امام صدر در قالب حركتي تشريفاتي، شرمسارانه به ديدن ايشان شتافت، آن بزرگوار با بازو انداختن در بازوي وي و با استقبالي بسيار گرم و رفتاري بسيار پر مهر و عاطفه، به زيباترين وجه نشان داد كه براي حفظ آرامش و ثبات يك جامعه، انسان‌ها بايد بتوانند از حق خود گذشت كنند، ‌تلخي‌ها را به فراموشي بسپارند، و حتي با سرسخت‌ترين مخالفان خود، فصلي جديد از مناسبات سازنده را بگشايند.


 


خضوع در برابر عظمت او


علامه شيخ باقر شريف قرشي از عالمان و نويسندگان برجسته جهان عرب ـ كه بيش از 70 جلد تأليف در خصوص امامان معصوم شيعه نگاشته است ـ در جمع خاطرات خويش، سرگذشت برخورد مرحوم علامه شيخ محمدجواد مغنيه ـ از عالمان برجسته لبنان و در عين حال از مخالفان سرسخت امام موسي صدر ـ با امام صدر را كه خود از زبان مرحوم مغنيه شنيده بود، براي من ( نويسنده ) چنين نقل مي‌فرمودند:

 «شيخ مغنيه مي‌گفت: بر اثر جوسازي هايي كه در سطح كشور و حتي در محيط منزلمان بر عليه موسي صدر صورت گرفته بود، در نشستي با حضور رياست جمهور، نخست وزير، رئيس مجلس لبنان، و رؤسا و رهبران فرقه ها، مذاهب و اديان آن كشور ـ كه امام موسي صدر نيز به عنوان رهبر شيعيان لبنان حضور داشت ـ تريبون را در دست گرفته و با صراحت تمام، از حضور موسي صدر در لبنان اظهار تأسف نمودم و در يك سخن گفتم: اگر مي‌خواهيد لبنان، آرامش، آسايش و امنيت و صلح را به روي خود ببيند، ناگزير از اخراج موسي صدر از خاك لبنان هستيد» .

علامه مغنيه ادامه مي‌دهد: «هيچ تعبير نادرستي نبود كه ياد داشته باشم و در آن مجلس در حقّ امام موسي صدر نگويم. به هر تقدير سخنان من پايان يافت و نوبت به امام موسي صدر رسيد. او سخنانش را با تجليل كم نظير از من آغاز كرد و ادامه داد: اگر مي‌خواهيد عزّت، كرامت را در اين كشور احيا كنيد و دانش دوستي و تكريم بزرگان و فرهيختگان را به ملّت بياموزيد، بايد تصوير علامه شيخ محمد جواد مغنيه را در قاب طلا بگيريد و در هر كوي و برزن، نصب نماييد. ما همگي مرهون شيخ جواد مغنيه هستيم».


شيخ مغنيه مي‌گويد: «بزرگي، سعه صدر، گذشت و تواضع امام، مرا در آن مجلس آب كرد و تمام وجودم را شرمندگي و خجالت فرا گرفت، بدون هيچ تأخير و بي اختيار، تريبون را در دست گرفته و گفتم: من در برابر اين كوه عظمت و صبر، و اسوه تواضع و فروتني، سر كُرنش فرود مي‌آورم و در حضور شما بزرگان و شخصيت‌هاي سياسي، علمي و مذهبي، با او بيعت مي‌كنم».

 



آري امام موسي صدر به رغم در اختيار داشتن همه ابزار قدرت و علي رغم برخورداري از حمايت مردم و تأييدات مراجع قم و نجف، نه تنها هرگز از قدرت، مشروعيت و حتي مقبوليت خود براي محدود ساختن علامه مغنيه استفاده نكرد، ‌بلكه با در آغوش كشيدن ايشان در يكي از مساجد شهر نبطيه و با اقتدا به ايشان در مسجدي ديگر در بيروت، الگويي از سعه صدر و مداراي يك رهبر اسلامي را با مخالفين خود برجاي نهاد .
او همواره احساس همدلي خويش با مخالفان فكري، عقيدتي و سياسي اش را چنين ابراز مي‌نمود: «من با زبانم با شما سخن مي‌گويم و با قلبم حرفهاي شما را مي‌شنوم».

 

اللهم فک کل اسیر


يادش گرامي و راهش پر رهرو باد

  اللهم فک کل اسیر 

منبع: موسسه فرهنگی صدر

 


   در همین زمینه:

 

 

|+| نوشته شده توسط zahra در پنجشنبه نهم شهریور 1385 ساعت 6:29 | سلام بر مهدی (عج)



مردی در قلب طوفان ...
 

گرامی باد یاد و خاطره شهدای گرانقدر دولت به ویژه شهیدان

 رجایی و باهنر ...

آنانکه رسمشان جاودانه تاریخ خواهد ماند ...

 

                    ما شیفتگان خدمتیم نه تشنگان قدرت ...

   

                  و هماره استوار باد گام های رجایی زمان؛

دکتر محمود احمدی نژاد،

عدالتمردی عاشق خدمت از تبار همت،چمران،کاوه،متوسلیان، باکری و ..... 

 

 

او که با تمام وجود، پیام مبارز شهید دکتر علی شریعتی را

 دریافته است که:

 آنانکه رفتند کاری حسینی کردند؛ آنان که ماندند

باید کاری زینبی کنند وگرنه یزیدیند

 

 

هم او که با اراده ای پولادین و عزمی راسخ، در قلب طوفانی

 سهمگین طلایه دار سازندگی و عدالت گستری درمیان ملت

 هاست و می رود تا علم به دست آن عدالت گستر موعود

بسپارد ...

 

 

او که در عمل ثابت کرد:

ما شیفتگان خدمتیم نه تشنگان قدرت

 

 

و به راستی مصداق بارز این فرموده رهبر کبیر انقلاب(ره) است که:

" انتظار در مبارزه است ..."

 

   ما شیفتگان خدمتیم نه تشنگان قدرت ...

   

          * عدالت مجسم؛ علی(ع) یار و یاورش باد *

 

                               یا علی

 

  در همین زمینه:

 

 

|+| نوشته شده توسط zahra در سه شنبه هفتم شهریور 1385 ساعت 5:52 | سلام بر مهدی (عج)